دکتر محمدعلی عزت زاده؛ عضو هيأت مدیره و دبیر انجمن ایران‌شناسی ایران
دیروز ایران یکی از فعال‌ترین و اثرگذارترین اندیشمندان و نظریه‌پردازان خود در حوزهٔ علوم انسانی را از دست داد. اصغر دادبه عمری به تحصیل و تدریس حکمت، فلسفه و ادبیات، به‌ویژه ادبیات عرفانی، پرداخت؛ اما جز به ایران، هویت ایرانی و عناصر سازنده آن نمی‌اندیشید.
دادبه زادهٔ یزد بود؛ نمادی روشن و برجسته از شرافت، نجابت، اصالت، سخت‌کوشی، فرهنگ‌دوستی و ایران‌مداری مردمان آن دیار. دریایی از دانش و اندیشه و حکمت بود و دنیایی از ادب و متانت و فروتنی.
اهل اندیشه بود و تنها دغدغه‌اش ایران. سخنوری زبردست و نکته‌پرداز بود و هر بار پای سخنش می‌نشستم، حرف تازه‌ای داشت نشانگر اندیشیدن ژرف، پیگیر و دغدغه‌مندانه دربارهٔ ایران. محور و مدار هرچه نظریه در عمر گهربارش پرداخت، ایران بود. فلسفه و حکمت پایهٔ نظریاتش بود و ادبیات فارسی مایهٔ اصلی آن. گنجینهٔ گرانسنگ شعر و نثر فارسی را دربردارندهٔ اندیشهٔ فلسفی ایران می‌دانست؛ و عمری این گنجینهٔ یگانه را کاوید تا مایه‌های هویتی اشعار و نوشته‌های حکیمان ایرانی را آشکار و صورت‌بندی کند.  
بخت ایران و ایرانیان بلند بود که چنین فرزندی بپرورند و توفیق یار این کمترین که بارها در محافل فرهنگی یا از راه ابزارهای نوین ارتباط جمعی، خوشه‌چین فضل و دانش گسترده‌‌اش باشم. هرچند سال گذشته موافقت کریمانه‌اش را برای تدوین آرا و نظریات ایران‌شناختی‌اش جلب کرده بودم؛ اما دیو مرگ امان نداد، داغی سنگین بر دل این شاگرد نوآموز نهاد و جز دریغ و افسوس نصیب نهال نوپای دانش ایران‌شناسی ایرانی نشد. باشد تا همت کنیم و آرا و نظریاتش را در آثار نوشتاری و گفتاری‌اش بکاویم و گرد آوریم تا گنجی رهنمون برای ایران‌شناسی ایرانی فراهم آید!
محمدعلی عزت‌زاده عضو هيأت مدیره و دبیر انجمن ایران‌شناسی ایرانششم فروردین ۱۴۰۵